Na een poosje kregen we een nieuwe brief van de poppenspeelster. Het ging gelukkig al veel beter met haar. Ging het ook goed met de handpoppen? En konden de kinderen leuke verhalen bedenken? De poppenspeelster legde uit dan een verhaal een begin, een midden en een eind heeft en dat je dat gebruikt als je zelf verhaaltjes bedenkt. Dat wilden we natuurlijk uitproberen!
Eerst oefenden we met een spelletje, daarna gingen we erover in gesprek. Wat heb jij een keer gedaan? Hoe begon dat? Wat gebeurde er daarna en hoe liep dat af? Nadat we erover verteld hadden, konden we erover tekenen. Juf schreef ons verhaal erbij en daarna lazen we ons eigen verhaal voor aan de groep. Heel knap!
Met die verhalen wilden we onze eigen voorstelling maken. Dus maakten we eerst zelf een theater, compleet met gordijnen. Hierin plakten we ons verhaal als geheugensteuntje. Toen hadden we nog poppen nodig. We maakten eerst een ontwerp om het daarna in het echt te maken. Ook de extra speelfiguren werden gemaakt. En toen was het zover: we konden onze eigen voorstelling geven met onze eigen poppenkastpoppen. Iedereen luisterde heel aandachtig naar elkaar. De betrokkenheid was groot.
Het was maar goed dat we ons eigen theatertje hebben gemaakt, want de poppenspeelster liet weten dat ze donderdagmiddag langs kwam om de poppen weer op te halen. We waren er klaar voor om 14.00 uur, maar helaas had ze de bus gemist en kon ze niet op tijd komen. We hopen dat we haar toch nog een keertje kunnen zien.
